Είναι και κάποιοι που γεννήθηκαν γέροι και στα γεράματα πασχίζουν να αδράξουν το πουλί της νιότης…
Author: admin
-
Ανάβαση
Ανάβαση
Σκαρφαλώνοντας,
το βουνό της ζωής μου.
Ακολουθώ,
τα μονοπάτια της ανάγκης.
Ατενίζοντας,
φευ,
τις πλαγιές των επιθυμιών. -
Δε μ’ άφησες
Δε μ’ άφησες
Είναι κι αυτά…
που δε μ’ άφησες ποτέ να πω,
γιατί φοβόσουν.Γνώριζες,
μα έτρεμες στη σκέψη…
ήξερες αλλά φοβόσουν.Κι έτσι έμειναν θαμμένα,
κλειδωμένα στα σκοτάδια,
καρτερώντας… -
Κουτσάκης Πολυχρόνης
…
Έχω μάθει πως όλα όσα μας προβληματίζουν μας προβληματίζουν όταν έχουμε κι άλλες επιλογές. Όταν δεν έχεις επιλογή, κάνεις το μοναδικό που μπορείς να κάνεις και εύχεσαι όλα να πάνε καλά.
…Πολυχρόνης Κουτσάκης, Δεν είσαι εδώ, εκδόσεις Πατάκη
-
Σωτηρίου Διδώ
…
«Τα κουσούρια του αλλουνού», έλεγε, «τ’ αρπάζουμε με το πρώτο λες και χαιρόμαστε. Τα χαρίσματα αργούμε να τα πάρουμε χαμπάρι, να τ’ αντιληφθούμε και ακόμα περισσότερο αργούμε να τα παραδεχτούμε. Ίσως γιατί ο καθένας μας είναι ικανοποιημένος μ’ ό,τι ο ίδιος κάνει και θέλει να βλέπει πιο χαμηλά τους αλλουνούς».
…Διδώ Σωτηρίου, Τα παιδιά του Σπάρτακου, εκδόσεις Κέδρος
-
Στεφάνου Παντελής
…
Οι σημερινοί γονιοί σπρώχνουν τα παιδιά τους στη ματαιοδοξία. Υστερία συλλογική τους ανεμοδέρνει όλους, θανατηφόρα, ανίατη και μεταδοτική, σαν την πανούκλα του Μεσαίωνα που αποδεκάτισε τη μισή Ευρώπη. Να κάμουν τα μωρά τους τραγουδιστάδες, χορευτάδες, θεατρίνους, ανθρώπους της φαντασμαγορίας και του show, να τα εκθέτουν καθημερινά στων χαύνων θεατών την ασάλευτη απάθεια και στων φαύλων κίναιδων, της βιομηχανίας ετούτης των ταλέντων, τις λωβιάρικες ορέξεις. Τους καργώνουν τα μυαλά μ’ αέρα και φρούδες υποσχέσεις ότι θα γίνουν «αστέρες». Και το σέλας του θεάματος βαρυφορτώθηκε από τούτους τους διάττοντες αστέρες κι έχει συνωστισμό βαρύ. Τους γαλβανίζουν της άγουρης εφηβείας τη ματαιοδοξία και τους επαγγέλλονται τον εύκολο πλουτισμό, χωρίς ίδρο και γογγισμό. Δόξα και χρήμα, δυο αυτάδελφες ανθρωποφάγες Λάμιες που χορταίνουν με το θαλερό, άκρατο αίμα τούτων των χλιαρόμυαλων νέων που παν και πνίγονται μες στου ειδώλου τους τη μαρμαρυγή και τρώνε τα μούτρα τους σαν άλλοι ξεφρενιασμένοι Νάρκισσοι που λάγνα εράστηκαν το εγώ τους.
…Παντελής Χρ. Στεφάνου, Λιοντόκαρδος ο Κυπριώτης
-
Γιωτάκης Χαρίτων
…
Γι αυτό, ελάτε να συνταχθούμε μαζί στις γραμμές της Πόλης και να αφήσουμε τα ονόματά μας ένδοξα στην μνήμη των επομένων. Έτσι, όταν κάποτε θα έρθει και η σειρά των Ελλήνων να μετατραπούν σε σκλάβους, θα θυμούνται τα κατορθώματά μας και θα ελπίζουν και ‘κείνοι πως ίσως κάποτε, εάν αγωνιστούν με ανιδιοτέλεια και ανδρεία, ίσως τότε να ξαναγίνουν ελεύθεροι σαν και ‘μας!
…Χαρίτων Γιωτάκης, Εμαυτόν και μετά απάντων, εκδόσεις Εκών, 2016